SUSKUN YÜREKLİME…
Yokluğunda kaç sevda eskitti bu gönül.
Ama her sevdada sen vardın .
Sevmedim sevemedim kimseyi senin kadar ,
Şimdi, gecelerde sana birikiyorum!
Karşımdaki saat sensizliği hesaplıyor,
Sen gideli kaç saat oldu anlamaya çalışıyor,
Takvimim günlerin geçmemesinden şikayetçi,
Yastığım her gece ıslanmaktan isyankar!
Ve duvarlar…
Yalnızlığa sarılmış , bana yoldaşlar.
Gecenin karanlığı gözyaşlarımı gizliyor.
Yağmurda yürüyorum çünkü ağladığım belli olmuyor.
Ah sensizlik !
Sana birikiyorum , seni sayıklıyorum .
Seni istiyorum suskun kelimelerde,
Susuşunu anlamaya çalışıyorum ama nafile .
Anlayamıyorum beni yakan suskunluğunu,
Belki de her gece duvarlara vuruyorsun nefretini!
Belki de unuttun beni, buldun başka birini ,
Durma hadi ! kus nefretini !
Hem sen rahatla hem ben rahatlayayım.
Ellerim üşüyor sensizlik sardı bedenimi ,
Ben sensiz kalmayacaktım hani öyle demiştin.
Beni kaybetmeyeceksin demiştin.
Sen bana bebeğim derdin,
Ben her bebem deyişinde seni bin kat daha severdim .
Şimdi hayalinle avunuyorum, gözlerini hayal ediyorum !
Bir fotoğrafın var bende ona sarılıp uyuyorum.
Ve gecelerde sesin ,sensizliğime yoldaş oluyor !
Her şarkıda bir hatıra var sanki ,
Her şarkı sensizliği ,hiçliğimi vuruyor yüzüme !
Gidişin yaktı beni kalbim kanıyor ,
Her ağladığımda hayalin yanıma geliyor ,
“Ağlama bebeğim ağlama” diyor.
Ben ağlıyorum hatalarıma isyan ediyorum !
İsmin ezberimde, gözlerin gözlerimde ,
Sensizliğin ve pişmanlığımın acısı kalbimin en ucra köşesinde.
Hatırlar mısın ? her gece mesaj atardım .
“İyi geceler canım”derdim.
Telefonu kapatırken öptüm derdin de ben kızardım !
Öpme derdim sen inat eder öptüm derdin!
Kızma bana yar, biliyorum kızıyorsun
Bu şiir sana haykırışım değil,
Sana bağlanışımdır.
Özledim sevdiğim,
Şimdi yarım kaldım, dön diyemiyorum
Diyemem !
Şunu bil yar şunu bil
Mutluluğun; mutluluğumdur .
Hüzünlerin; hüzünlerimdir .
Suskunluğun; gözyaşlarımdır .
Özledim seni, özledim ellerini !
Özledim kahve gözlerini !
özledim SUSKUN YÜREKLİM…