---

--------------------------------------------------------------------------------

Hiç bir insanı unutmak,
bir insandan vazgeçmek,
bir insanı hayatından sonsuza kadar çıkartmak zorunda
kaldın mı?
Hani ölmüs gibi,
hani uzatsan da elini tutamayacagını bilmek gibi,
her an kapından içeri gülümseyerek girecegini bekleyip
ama aslında hiç gelemeyecegini de bilmen gibi...
sen hala bu kadar sevgili iken,
Özlemek,
bu kadar özlemek,
etini kemigini yakarcasina özlemek...
çok kötü degil mi?
Bu kadar özleyip ondan vazgeçmek,
ona dokunamamak,
onu ısıtamamak kollarının arasında...
artik sonunun "Pi" hali degil mi?
Biliyorsun ?
Ne kadar umutsuz bir arayistir o,
kalabalik caddede geçen binlerce yüze bakmak...
belki bir kez daha,bir başka yüzde görebilmek için o yüzü...
belki biraz önce geçti bu kaldirimdan diye düsünmek,
belki su an arkamda yürüyen insanlarin içinde bir
yerde demek,
belki su an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar
yasamak...
ne zordur?
Bir sinema koltugunda sende iki kisi gibi oturdun mu
hiç?
Hiç iki kişi gibi zevk aldin mi bir konserden yalniz basina?
Güzel bir kafe keşfettiginde,
güzel bir film seyrettiginde,
güzel bir sarki dinlediginde
güzellikleri oraninda eksik kaldiklarini hissettin mi
paylasamadigin için onunla?
Bir barın kalabaliginda hiç yarım vücudunla sallandın
mı ortada?
Hiç iki kisilik beyninle yarım insan olabildin mi?
Baktiginda aynana sadece yüzünün bir yarısını gördügün
oldu mu hiç?
Sana hayatindaki en büyük yoksunlugu yaşatan yalancıdan
nefret edemedigin zamanlar oldu mu hiç?
Gözünün içine baka baka kolunu bacagını kesen bir
yalancının,
Seni seviyorum larına göz göre göre inandın mı hiç?
Mutlu oldun mu bunlardan alabildiğince?
Hayatta inandigin bütün degerlerini altüst eden
birisine şiirler yazabildin mi?
Onu içinde korumanin seni yok etmek oldugu zamanlara
feda oldun mu hiç?
İçinde aglayan çocuga umut sarkilari söyleyemedigin,
özlemini,
susuzlugunu,
açligini gideremedigin zamanlar oldu mu ?
Kanayan yarasını gördügün
ama merhem olamadigin zamanlar...
Gücünün,
hani o tanrisal gücünün
bir çocugun aglamasını susturamayacak kadar oldugunu
gördügün zamanlar
oldu mu hiç?
Hiiiiiiiç...!
Hiiç...!
hiç... !
bir hiç...!!

Can Dündar